Recent heeft de VVC Apeldoorn weer haar jaarlijkse Funentrip gehad.

Het lijkt naar 2-jaarlijks te gaan met de september/oktober trips van Sander met zijn Tipitenten.

Deze keer gingen mee( vlnr):

De hele groep aan de voorkant van het huis.

Sander: bevlogen predikend over natuureducatie en de metaforen naar het dagelijkse leven, bosbouwachtergrond(en bijna familie van de boskabouter), pioniert graag. Vangt daarom altijd en overal wel zijn visje. Kijk ook eens naar bosman_natuureducatie op Pictaram Internet.

Met een kromme hengel.

Rudolf:  onze kok, we zijn hem daarvoor ZEER VEEL dank verschuldigd. Recht toe recht aan vissend in no nonsensstijl. Vangt altijd een dikke en laat ze dan fotograferen zoals op de voorpagina van BEET.

Rudolf met z’n dikke vis.

Eduard: maak hem niets wijs. Ook een pionier die de moeilijke omstandigheden niet schuwt. Fraaie binder. Is nu te weinig op de goede stekken beland.

Veel te mooie vis, zonde om die mee te nemen.

Lucas: onze man van de logistiek, vervoer en boodschappen. Vist bescheiden, meer op tantra-wijze. Toert o.a. veel door Scandinavië. Geniet vooral van de kant met hengel in de hand. Als er dan toch een lijn aan moet dan 0.16. Uitkomst laat zich raden.

Lucas had zich dit jaar voorgenomen weer eens een mooie te vangen.

Dick: onze voorzitter, betrouwbaar, geconcentreerd en geeft niet snel op. Aqua-joggen, een kilometer meer maakt niet uit.

Een mooie voor de foto.

Jan(schrijver dezes): pragmaticus en fanatiek. Neemt “rugzakje” van Bas de Bruin mee. Zowel wat werpen als vissen betreft(workshops). Kan meters maken en heeft oog voor de plek.

Jan met de grootste van deze trip 63 cm.

De reis verliep voor Dick, Sander en Jan zeer voorspoedig. Vroeg vertrokken en waarschijnlijk mede daardoor zo goed als geen oponthoud. Er is ook steeds meer snelweg klaar. Begin middag aangekomen, dus meteen gaan vissen bij Tarup Strand.

De eerste van Dick.
De eerste van Sander.

Dick en Sander ieder een vis. De kop is eraf.

De andere drie lieten zich ondertussen de toeristische route voorschotelen met o.a. pontje over de Elbe. Moesten ook nog boodschappen doen, dus eind middag aankomst.

Het veer over de Elbe.

Het vakantiehuis lag tegenover het huisje van vorig jaar en beviel prima.

Het huis van deze vakantie.

 

Als opwarmertje alvast het menu van de week:

Babi Ketjap met pindasaus en roergebakken groenten en pandanrijst

Boerenkool met rookworst en uitgebakken spek

Spaghetti bolognese

Thaise rode curry met runderhaas en pandanrijst

Rendang met sambal goreng boontjes en pandanrijst

Pannenkoeken met spek/ui/appel/stroop/jam.

Spekpannenkoek.

Kip Tandoori met Basmatirijst

 

Voor sommigen was het wel een beetje een capsaicine-intoxicatie.

 

De temperatuur van water was pas recent op 7 graden gekomen. Het voorjaar was ook nog lang koud geweest. Men wist verder in de week wel bij Go Fishing te melden dat de vis al uit de fjord(en) was en zich verspreid had.  Dat klonk dan weer hoopvol maar zo pakte dat toch niet uit. Er was nog zeer weinig voedsel aan de kant. De vis bleef ook vaak buiten werpbereik. De vangsten bleken over het algemeen zeer matig. Veel vissers vingen niets, soms 1 -2 vissen per dag. We kwamen 7 Duitsers tegen: in 1.5 dag geen enkele vis. We hoorden wel van een uitzondering: een spinvisser met 34 stuks. Details weet ik niet.

Maar goed dat is ook wel een beetje zeeforel vissen, is meestal een taaie visserij waarbij je meters maken. Maar……kennis en kunde kunnen hier ook de factor geluk minder overheersend maken.

Rudolf even de haak eruit halen.

Per dag gingen de 2 groepjes elk naar andere stekken. Het bleek al snel dat het de hele week een zoekplaatje zou worden. Het stekkenboekje en de IPad  als leidraad.

In het huis al flink stekken bestuderen.

Groep Dick/Jan/Sander hebben veel kilometers rijdend en lopend afgelegd. Per plek werden vaak niet meer dan 0-3 vissen gevangen. Afgezien van inside information levert meters maken, zowel voor de visser als voor de vlieg, het meeste op.

Meest werd gezocht naar gunstige wind, die in begin juist te zwak was en later te hard, en naar relatieve ondiepte naast dieper water. Te zwakke wind geeft te weinig reuring in het water en ook wordt de vis te schuw. De te harde wind maakte redelijk vissen vaak onmogelijk, dan moest er gewacht worden tot deze ging liggen of tot de zon een iets meer beschut plekje had opgewarmd.

Niet verkeerd om hier even bij te komen.

Vaak bleek dat meer midden op de dag in net iets warmer water in volle zon nog het beste werd gevangen. ’s Morgensvroeg bleek het ook vaak rond het vriespunt te zijn. En wijzelf waren ook niet al te “vorstvast” gebied de eerlijkheid te zeggen.

Wierbedden dat zijn de plekken waar het voedsel zit.

Ook wierbedden, zeegras, structuren, grensgebieden, kommetjes en zo mogelijk stroming zijn altijd belangrijk.

Hier zijn ze verzot op.
Maag inhoud van een van de forellen die mee is genomen.
Hoezo weinig aas voor de kant.

 

Er werden vele stekken bezocht. Eigenlijk de hele oost- en zuidoostkust t/m stukje Odensefjord en Dalby Bugt. In het zuiden t/m stekken op Tasinge.

Deze moest even bijkomen, had zich flink verzet tegen Eduard.

We kwamen een keer een (ex)gids tegen en gevraagd waarom hij op die plek viste. Antwoord: omdat ik hier woon……hoe simpel kan het zijn. Natuurlijk was het ook een goede stek, ondiepe fourageerplek naast diep. Hij probeerde het een uurtje, ze waren er niet, dus snel weer naar huis. Jan had er om de hoek , waar hij(de gids) nooit viste…., toch nog 3 weten vangen.

Wat een plaatje.

Op het juiste moment op juiste plaats na veel meters door water gelopen te hebben.(getij, zon, temperatuur).

Hij wees ons op nog een stek. Kostte wel eerst ½ uur aquajoggen en leverde met 3 man 3 vissen op. We kwamen mede door het getij net niet helemaal op de goede plekken uit geloof ik.

Eduard bij de vuurtoren even in de vliegendoos voor wat anders.

Op zich is het geen straf om het eiland en verdere stekken te ontdekken. Integendeel. Er zijn er natuurlijk veel meer dan de 117. En niet te vergeten de stekken in de stekken.

De natuur is vaak prachtig. Brommende eidereenden, een glazig kijkende de Odenseford binnendobberende zeehond, bruinvissen, roffelende spechten, damherten,

Damherten en niet zo maar een paar.

bonte kraaien, fazanten als onkruid en bosanemonen als tapijt.

Zie waren meer dan aanwezig.

In bosgedeeltes mooie oude karakteristieke bomen,

Mooie doorkijk.

veel dood hout, sleutelbloemen.

Ook nog de altijd weer indrukwekkende zeearend gespot.

Zeearend gezien door Jan en Dick.

Hier zien we Sander de dagelijkse lunch verzorgen met zijn zeer handig Scandinavisch kookstelletje. Alles meegesjouwd in een fraaie waterdichte Patagoniatas.

Sander : Dick en Jan bedanken je van harte.

De Denen zelf lieten zich ook zien.

Vissend: veel verplaatsend en ook weinig succesvol.

Roeiend: ik heb vele Deense “grijze golven” golven zien maken in zo’n zeesloep. Meestal 2 met stuurman, eerst heen, na uurtje weer terug. 2x genieten dus.

Badend: Tussen Dick en Jan sloop er een Deense zeemeermin, na even links en rechts gekeken te hebben, in Evakostuum het water van 7 graden in. Tussen 2 mannen is het altijd warmer. Na minuutje er weer uit, ook 2x gen…..

Dick schoot toevallig op dat moment een panoramashotje(censuur) maar wist van de weeromstuit op die toch goede plek geen vis te haken. Jan echter had geen moeite met zijn splitvision, beroepshalve gewend aan schaars geklede dames, en tikte er op de punt 3 grote uit in 30 cm water.

Lucas weer even naar de kant.

Gevist werd veelal met # 6 en 7. Schietkop of WF. Punt zo mogelijk slow-intermediate en idem polyleader. Maar ieder blijkt hier ook weer zijn voorkeuren te hebben. Eduard liever nylon getrokken leader en Sander met spaghetti-sage en fladderleader met 2 vliegen.

Sander nam zijn rustmomenten.

Sander kwam ondanks of dankzij daarmee in aantal toch mooi op de 2e plaats met 11 vissen. Punt vaak 0.22 0f 0.25. Fluorcarbon of nylon. Ik kreeg niet de indruk dat het veel uitmaakte, maar statistiek op dit punt is zeer onbetrouwbaar door het grote aantal variabelen.

Even een pattegrisen.

De gebruikte vliegen waren zeer gangbaar: Polar Magnus, Pattegrisen groot en klein (beter?), ander simpeler garnaalpatroontje(a la Bas van Dam, met dank), Hot Pinkgarnaal, Eskol minipig,  Kobberbassen met dekschildje, gewone Magnus.

Ik denk dat de garnaalpatronen het meest hebben opgeleverd (maar ook het meest mee gevist?) en Polar Magnus.

Eduard 5 stuks (Polar Magnus en Hot Pink garnaal)

Nog een grote voor Eduard.

Dick 5 stuks ( vooral Polar Magnus)

Bij gestreken water en in de zon kwam deze uit een wierbed knallen.

Sander 11 stuks ( vooral kleine Pattegrisen met UV-oranje ogen en viste vaak met 2 vliegen, heeft ook nog veel aanbeten gemist)

Sander met weer een mooie aan de pattegrisen.

Lucas: Deze keer alleen Tantravissen, vorig jaar nog 1 verspeeld. Nu dus bijna de hoogste chakra bereikt? De Denen zijn hier nog lang niet aan toe….

Maar ook veel dank aan hem voor zijn faciliterende bezigheden zodat het gepeupel zich met zinnenprikkelende wereldse zaken kon bezighouden.

Rudolf:  4 vissen, vooral Kobberbassen. En een hele dikke na een sprong boven water verspeeld met vlieg en al.

Mooie dikke vis voor Rudolf.

Jan heeft bijna alles (18 stuks) op een zeer simpel bruingrijs, deels UV, garnaaltje gevangen.

 

Al met al gaat het elk jaar beter en beginnen we het een beetje door te krijgen. Het is voor ons een redelijk resultaat, zeker vergeleken met de eerste jaren. De natuur blijft een grote invloed hebben en stekkenkennis , met name in relatie tot getij, temperatuur etc. is onontbeerlijk. Maar we zagen de Denen nu ook worstelen.

Sander op hout strooptocht voor de kachel.

Maar hoe je het ook wendt of keert: dit is zeeforel vissen. Het is gemiddeld gezien geen fijngevoelige visserij maar ook hier zijn skills over de hele linie helpend. Zoals: stek, timing, methode, patroon vlieg, type retrieve, set-up leader, type haak etc. etc.

Het was al snel veel te warm.

De groep heeft zich goed gedragen. Alleen Sander, Dick en Jan moeten wat eerder aan tafel verschijnen dan wel beter communiceren. Als ze om 18.00 langs het huisje rijden en alleen zij weten dat dit op weg is naar de 4e stek,  dan wordt de kok op het verkeerde been gezet. Waarvan akte.

We kijken nu al uit naar de trip in oktober georganiseerd door onze natuureducateur Sander.

Verslag Jan.

Foto’s allemaal.

 

4 Comments

  • Klaas
    Posted 24 april 2017 21:01 0Likes

    Fraai verhaal, mooie plaatjes en mooie vis die op dieet geweest is. Die moeten echt gaan bunkeren. Honger na het bedrijven van de liefde.
    Interessante maaginhoud (van de vis): geen prooivis maar garnalen en vlokreeften.

  • Sieger
    Posted 24 april 2017 21:04 0Likes

    Leuk verslag Jan… was weer een mooie tijd zo te lezen. En inderdaad, mooie vangsten!

  • pierre
    Posted 25 april 2017 12:10 0Likes

    Lekker uitgebreid verslag Jan en mooie (natuur-)foto’s. Jammer dat die zeemeermin niet getoond wordt 🙂
    Toch aardig wat mooie vissen gevangen, dacht ik. Het is wel eens slechter geweest; uit betrouwbare bron weet ik dat het de week na jullie heeeeel slecht was. Of jullie aanwezigheid daar invloed op had, weet ik niet zeker, maar volgens mij kan jullie menukeuze daar wel eens debet aan zijn geweest …..

  • Sander
    Posted 26 april 2017 17:18 0Likes

    Mooi verslag Jan! Het blijft een verslaving,… dat zeeforel vissen.
    @ Pierre: Ja, we hadden net een mooie week. Het zeewater is nu nog steeds erg koud (nog geen 8 graden). een koud voorjaar voor Funne.

Leave a reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.