Funen 2018 in april.

Verslag  Zeeforeltrip Funen VVC Apeldoorn 2018

 

In de 2e week van april 2018 toog weer een groep van de VVC naar een inmiddels min of meer vaste stek aan Tarup Strand.

Deelnemers: Dick (onze gewaardeerde voorzitter), Sander, Eduard, Rudolf (zeer gewaardeerde kok) en Jan (ondergetekende).

Klaas, die met zijn vrouw in naburige bungalow bivakkeerde, sloot zich ook nog 2 dagen bij de groep  aan.

Lukas moest om (inmiddels passagère) gezondheidsredenen afhaken

Al wekenlang (of waren het wel maanden) werden de diverse weersites gevolgd. Steeds argwanender aangezien er een koude val optrad met, soms ook nog vrij harde, wind uit het oosten.

En als je iets niet wilt is het dat. Natuurlijk kan er dan wel gevist worden en ook gevangen. Maar door de bank genomen is het een negatieve ontwikkeling die veel vraagt van lokale kennis en aanpassingsvermogen. Natuurlijk heeft elke vliegvisser dat…..

Maar als toeristische gastvisser tijdens een geplande trip heb je er maar mee te dealen.

 

En thuiszitten met dit weer begin april……?

Als verdere voorbereiding natuurlijk het gebruikelijke spul gebonden en gekocht: vooral  garnalen in allerlei varianten, waaronder jaloersmakende kerstboomversieringen.  Maar ook visjes, vlokreeften, Brenda, (Polar)Magnus, Fyggi, Juletreat, Zagers etc. etc.

Het is allemaal op Internet te vinden en er wordt ook goed geld aan verdiend.

Inmiddels kunnen we daardoor een beetje vis-Deens lezen (Jan.)

Zoals ook bij deze trip weer  zou blijken wordt het meeste gevangen met pakweg hooguit 3 patroontjes.

“Statistiek” blijf lastig met lage aantallen en wordt natuurlijk ook vervuild door waar je het meest vertrouwen in hebt.  Die vlieg zit dus vaak aan het einde van je leader.

Hengels en lijnen in diverse soorten meestal #6 en een enkele #7. Slow intermediate (head en/of leader) en drijvend.

Vaak polyleader of paar meter simpele nylon of FC. Ik dacht het meest 0.24 en 0.26.

Een beetje aanpassen aan de omstandigheden als wind, helderheid, diepte, werpstijl etc.

En… voor de zoveelste keer op de satellietbeelden maximaal ingezoomd op de oeverzones ter bestudering potentiele stekken en toegangswegen/parkeerplaatsen.

Dat laatste is overigens een steeds frequenter probleem. De Denen zijn erg gesteld op hun eigen stuk grond aan de kust en soms loopt er kilometerslang geen weg naar de kust. De toevloed van vissers, niet te beroerd om wat te struinen, voelt voor hen, invoelbaar, als een inbreuk op de privacy. Het zal duidelijk zijn dat er door het succes van het Deens Zeeforelproject de druk aan het toenemen is. Hopelijk gaat het hieraan niet ten onder.

Het is aan ons om ons gepast te gedragen.

De start van het vissen was wat moeizaam. Stekkeuze door de wind en dalende temperatuur lastig.

Beetje schematisch verslag in telegramstijl van de vangsten:

Dag 1: Sander liep tegen schooltje aan in ruime baai van Tasinge. Tackelde er 3 stuks, waarschijnlijk aan zijn favoriete kleine zalmkleurige garnaal, model  Pattegrisen.. Dick kon er ook nog 1 van meepikken.

Diverse andere  vissers rondom niets zien vangen. Ik ving ook niet. De anderen vingen bij Fredskov niets, zagen wel een schooltje van 8 stuks. Eduard later bij Tarup 1 zeeforel.

Dag 2: Dick en Sander bij Elsehoved ieder een magere met zeeluis.

met UV live shrimp. Rudolf botste bij Fredskov  op 5 stuks in een badkuip UV rose garnaal.

.

Sander 1 bij camping op Tasinge. Inmiddels verschenen er op vlak stuk zagers waar de meeuwen op doken. Maar van zeeforel daar geen actie.

Dag 3: Sander zag mooi ten noorden van Tarup Strand  schooltje op zijn “dolfijns” voorbij trekken. Niet lekker aan kunnen  werpen, er zat diep stuk voor. Ik bleef toch maar hangen, zag een tijdje later gerommel in de blasentang en peuterde er 3 stuks (van 50-60 cm) met vlokreeft (olijf) tussen het wier vandaan. Sander ving er later ook 3 op de vlokreeft.

Rudolf weer 2 stuks in de eerste badkuip van Fredskov.

 

Klaas aldaar 1 van 54 cm. En werd meteen, achteruit lopend met camera, afgestraft met nat pak. De antieke Nokia kon dat niet verdragen. Ik meende dat Eduard nog eenzelfde solidaire actie in petto had.

 

 

Later op weg naar Koldingfjord: zeer veel meters en onevenredig aantal vissen: nul dus. Niets gezien, niets gevoeld. Een medevisser verderop: idem.

Bij Bogjeberg veel wind, geen vis en Dalby ook veel wind met af en toe visnamige plek: geen vis.

Dag 4: Op 2 plekken bij Slipshaven.

 

 

Aan de open kant zeer harde en koude wind. Aan de beschutte zijde beter te vissen en zeer geruststellend uitzicht op de Deense marine…..

Zodra het water zakte en opwarmde veel zagers te zien. Echter niet mee kunnen vangen. Sander 1 stuk. Jan: aantal vergeten.

Rudolf cs: Knudshoved en Fredskov: geen vis. Harde wind en troebel water.

Dag 5: Langeland maar eens opgezocht.

Het wordt saai: veel koude wind, geen vis. Terug naar Tasinge:

ook veel wind van rechts. Intensief met 3 man vele honderden meters afgevist:  geen vis.

De anderen bleken ook op Langeland te zijn geweest, ook geblankt.

Terug naar Slipshaven: Dick ving op bruine UV-garnaal. En 1 op vlokreeft.

Jan ving o.a. een dikke van 63 cm op Kobberbassen.

..

Ik  ving eerste helft vd week alles op groene vlokreeft, 2^e helft alles op Kobberbassen. Ik had ook al snel alleen deze 2 vliegen aan de leader. Ik houd van pietepeuteren. Eduard ving er een van pakweg 54 langzaam vissend met oranje  vlokreeft

 

Dag 6: Rudolf’s  “geheime stek”, klein baaitje. Klaas 2 stuks, ook nog iemand 1 op vlokreeft.

Wij, Dick, Sander en Jan nog,  gevist onder de brug bij Svendborg.

Dit na langdurig vruchteloos zoeken naar toegang ten westen van de brug. Wel visarend gezien en Japans  hoefblad, ook mooi. Alles privé.

Na veel rijden en zoeken maar weer terug naar Slipshaven. Omstandigheden niet geheel ideaal, wind was iets gedraaid.  Werd kouder water ingeblazen. Er waren ook bijna geen andere vissers meer.

Toch nog 1 mooie vis van 59 en een kleinere van Sander. Het lukte hem, nadat de vis een paar rondjes rondom had gezwommen, uit angst voor het kleine netje natuurlijk, deze vis er opgevouwen in te krijgen.  Volgens mij  een net uit de tijd dat Albatros nog marktleider was.

De eerlijkheid gebied wel te zeggen dat datzelfde net mij een keer uit de brand heeft geholpen bij een vis van 63 cm.

 

Ik  ving er nog  een van rond 54 op dezelfde plek en dezelfde wijze als Eduard de dag ervoor (steile leercurve J ). Het was duidelijk dat de weersverandering negatieve invloed had op de vis.

 

Het verslag klopt niet geheel, onvoldoende nauwkeurig bijgehouden. Volgende keer beter.

Totalen: 48 stuks

Dick 4, Klaas  3, Eduard 8, Rudolf 9, Sander en Jan 12.

Gezien de omstandigheden wat ons betreft heel redelijk. We hebben veel moeten zoeken, veel plekken niet bevisbaar of vis vertrokken dan wel geen eetlust. Zagen ook amper voedsel als garnalen en visjes. Wel zien we er een paar in de maaginhoud: klein kutlingetjes (freudiaanse  vertyping ligt hier op de loer ;).

Vlokreeften zien ze er het hele jaar door. Zeker bij het wier prima patroon.

 

Deze visserij blijft, vooral voor de vistoerist, toch een werkvakantie. Maar wel een hele leuke en wat mij betreft verslavend.  De Deense vissers kunnen iets meer cherry picking toepassen.

Wel zie je zo meer van de eilanden en iedere plek heeft toch weer iets anders.  Ook de Denen, met en zonder gids, zagen we hetzelfde doen. Dus ook bij hen magere vangsten.  Wij hoorden van doorgewinterde vissers dat het aan de oostkust van vasteland ook zeer moeilijk is geweest en ook vaak onvisbaar.

Maar dat is (zeeforel) vissen.

Keerzijde van oostenwind: geen regen, temperatuur goed  te doen, veel zon.

Ook positief was weer het culinaire gedeelte, verzorgd door onze “gereviseerde” kok Rudolf:

Boerenkool, Pannenkoeken, Babi ketjap, Curry Madras, Spaghetti, Rendang met boontjes en kliekjesdag.

Voor ons is het een geweldig luxe om een kok in het team te hebben. Zeker nu de rating op de Scovilleschaal  van het Indische eten is aangepast aan de aardappeleters.

 

We zien uit naar de volgende trip!

 

Jan ten Oever